Gedachten voor thuis Zondag 4 januari 2026

Driekoningen.

Jesaja 60, 1-6; Efeziërs 3, 2-3a.5-6; Mattheüs 2, 1-12

Wie aandachtig luistert deze zondag, hoort dat Mattheüs, vertellend over de wijzen uit het Oosten, geen aantal noemt. Pas later heeft het volksgeloof er 3 van gemaakt, denkelijk omdat er gesproken wordt over 3 geschenken: goud, wierook en mirre. Datzelfde volksgeloof maakte in de derde eeuw van die wijzen 3 koningen; en 330 jaar later kregen ze een naam: Caspar, Balthasar en Melchior. Die vrome volksfantasie heeft er dus van alles bijgemaakt. Maar ze deed dat niet voor niks: het zit allemaal vol symboliek.

Vandaag beperken we ons echter tot wat Mattheüs heeft opgeschreven. Hij vertelt over wijzen die een lange reis hebben gemaakt. Een ster zijn ze achterna gegaan. Ze zoeken een koning, en vinden een kind. Ze knielen, bieden hun geschenken aan , en gaan via een andere weg naar huis terug, niet meer langs koning Herodes. En ook dit, het oorspronkelijke verhaal, zit al vol symboliek, zeker om er verder over na te denken. Wie samen met de 3 koningen de welvaart niet genoeg vindt en durft op te breken uit eigen, soms verstarde zekerheden om op zoek te gaan naar het ware welzijn, die begint op één van die wijzen te lijken. Het echte welzijn is voor iedereen, legt Mattheüs uit, en is te vinden bij dat kleine Kind waarvoor al die groten door de knieën gingen. Dat nederige zou bij ons christenen allemaal te vinden moeten zijn.