Zomaar een dag in de week

Regelmatig gaan Henk Brunt en ondergetekende de kluis kraken en de zakken met collectegeld openen, om het papiergeld te scheiden van de munten, waarna de zakken weer worden dichtgeplakt. Het papiergeld wordt apart genoteerd per geldsoort per datum.
Voordat Henk en ik ons met de zware tas naar de bank begeven, maken we even een stop in de Saartjes keuken, waar koster Theo Baak al de koffiepot heeft aangezet.
Tussen 10 uur en half 11 komen de vrijwilligers binnendruppelen met een natte rug vanwege intensieve werkzaamheden op het kerkhof en in de kerktuin. Ook Fons Lebbink schuift aan voor een bakkie troost.

Gezien de akoestiek is het aldaar een herrie van je welste, maar de sfeer is opperbest. Ondertussen bruist het secretariaat ook van allerlei activiteiten; af en toe in aanwezigheid van pastor Marjo met haar geleidehond. Kortom, het is altijd weer een gezellig samenzijn van vrijwilligers, die ervoor zorgen, dat de buitenboel er weer piekfijn uitziet.
Na de koffie stappen Henk en ikzelf in de auto en begeven ons naar de bank. Aangekomen bij de geldtelmachine, waarbij we hopen, dat hij niet buiten werking is, slaan we altijd een kruisje, om te voorkomen, dat zich er tussen het collectegeld een verkeerde munt bevindt, waardoor de machine op tilt slaat en wij onverricht ter zake terug moeten met het geld naar Hoogmade.

De laatste tijd gaat het gelukkig goed. Met het bovenstaande heb ik een klein schetsje willen maken van hoe het er aan toegaat tijdens zo een dag, waarbij diverse mensen zich inspannen, om onze geloofsgemeenschap van dienst te zijn.
Eenzelfde verhaal is te produceren van andere vrijwilligers, zoals b.v. de dames, die de binnenkant van het kerkgebouw spic en span houden en nog vele anderen, maar daarvan weet ik te weinig.

Nico van der Hulst