Ik had gelezen dat de landelijke pelgrimstocht van de vastenactie dit jaar in ons stukje Nederland werd gelopen? “Dat is leuk” dacht ik. Ik hou van wandelen, een wekenlange pelgrimstocht sluit ik in de toekomst niet uit, maar is nu nog niet zo praktisch, daarom maar eens rustig beginnen met deze 3 dagen. Dus op de donderdag verzamelden we, in de regen, bij kampeerboerderij Koole in Noorden. Een bus zou ons naar Bodegraven, naar het startpunt brengen. Heleen van de Reep was (namens de Clara parochie) vandaag ‘pastor van de dag’ en mocht de bezinningsmomenten begeleiden aan de hand van de hongerdoek.

Op het moment dat de tocht echt van start ging was het droog en we hebben geen regen meer gezien. De routes gingen dwars door het Groene Hart, door het polderlandschap. De ongeveer 90 pelgrims liepen al rustig pratend of zwijgend achter en naast elkaar, de koffiestops waren grotendeels geregeld door de vrijwilligers van de kerken waar we onze stops hadden. Tussen de middag was er zelfs voor iedereen die dat wilde soep voor € 2. Uiteraard was de opbrengst hiervan voor de vastenactie. Na aankomst in Noorden was daar de Vastenactie-maaltijd, sober was het zeker niet te noemen, allerlei gerechten met een Afrikaans tintje die stuk voor stuk zo lekker waren, complimenten voor de koks (als iemand het recept voor me heeft van de pindasoep hou ik me aanbevolen). Moe maar voldaan gingen we huiswaarts (in je eigen bed slapen na zo’n dag buiten is ook wel heel fijn).

De volgende dag weer naar Noorden, deze dag ging de route naar Woerden, via Kanis. Ook nu prima weertje. Veel mensen liepen alle dagen mee, maar er waren er ook bij die 1 of 2 dagen mee liepen, of een deel van de dag. Er liepen mensen mee uit de buurt, maar ook uit Limburg, Brabant, Friesland, Utrecht en Noord Holland. Ook ging er een rolstoelpelgrim mee. Speciaal voor haar was er een klein deel van de route aangepast omdat ze niet met haar rolstoel over de hekken in het weiland kon, maar voor het grootste deel kon ze gewoon op de route mee. Vandaag was de pastor uit Woerden de pastor van de dag en de tekst van het hongerdoek was: “Ik ben omdat wij zijn”. We maken allemaal deel uit van elkaars bestaan en staan niet zo los van elkaar als we soms weleens denken.

De wandelingen, het eenvoudige ‘ene been voor de andere zetten’, de bezinning, de gesprekken onderweg en de Taizé liedjes zorgden voor een sfeer van verbroedering, van saamhorigheid. In Woerden werd onze stoet verwelkomd door de beierende kerkklokken en dat maakte het wel een heel speciaal moment: binnen gehaald worden als pelgrims. De dag werd afgesloten en we werden terug gebracht naar Noorden, terwijl voor een deel het avond programma nog doorging.

Dag 3 ging van Woerden naar Bodegraven, we startte in de kerk waar we de dag ervoor de afsluiting hadden gehad. De eerste stop  was op een boerderij in de stal waar we onthaald werden met koffie/thee, stroopwafels en cake. De tocht ging verder door Driebruggen, Reeuwijk (ook een prachtig gebied met de plassen) naar het eindpunt Bodegraven. Wat mij betreft waren het 3 waardevolle dagen die voor herhaling vatbaar zijn. Mooie gesprekken onderweg gehad, het warme onthaal op de rustpunten, de keurige organisatie: Top. Maar wat bij mij de meeste indruk heeft gemaakt is de 15 minuten van elke dag die we in stilte liepen: 90 mensen, in stilte, stap voor stap. Erg mooi!

Door: Liesbeth van Woudenberg