Paastijd

Het prachtige Paasfeest is alweer een maand geleden, toch zijn we nog in de Paastijd. In de kerk heeft de paaskaars nog een prominente plaats bij het altaar en brandt tijdens iedere viering als teken van de verrezen Heer en onze Paasvreugde. Pas na Pinksteren wordt de paaskaars gedoofd en krijgt dan weer een meer bescheiden plaats. Hij wordt dan alleen nog aangestoken bij doopvieringen en uitvaarten als teken dat de dood van iedere christen zijn eigen Pasen is.
Ons geloof is eerst en vooral een Paasgeloof. De verrijzenis van Christus, is de kern van ons christelijk geloof. De gave van zijn leven, zijn lijden, sterven en verrijzen worden herdacht iedere keer als we eucharistie vieren. En met Pasen staan deze gebeurtenissen helemaal centraal in het gedenken.

De drie plechtigheden op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Paaszaterdag, de gedachtenis van het Laatste Avondmaal, het lijden van Jezus en zijn opstanding, horen bij elkaar. In onze parochiefederatie worden deze dan ook als eenheid gevierd, waar dezelfde priester in alle drie vieringen voorging. De één in de Petruskerk, de ander in de Adrianuskerk.

In de Paaswake werden ook voor de overige kerken de paaskaarsen en het nieuwe doopwater gewijd en door vertegenwoordigers in ontvangst genomen.

De volgende morgen werd de nieuwe paaskaars en het doopwater plechtig binnengedragen. Daarbij werden ook de nieuwe H. Oliën aangeboden. Drie stuks, één voor volwassenen die zich voorbereiden op het Doopsel, één voor het Doopsel zelf en één voor de zieken. Deze H. Oliën worden ieder jaar op woensdagavond voor Pasen gewijd door de bisschop. Dat gebeurt in een feestelijke eucharistieviering in de kathedraal in Rotterdam. Parochianen uit het hele bisdom komen samen om dat mee te vieren. Volgend jaar op 17 april, schrijf het maar vast op de kalender.

Pastor Marjo Hoogenbosch